Mutlu Sonlara Dönen Akşam Yemekleri: Eşimle Nöbeteşerek Çocuk Oyalamaktan Nasıl Kurtulduk?

“Çocuğa yemek yedirmek bizim evde tam bir cehenneme dönüşmüştü. Eşimle nöbeteşe masaya oturur, birimiz elinde tabletle çizgi film açıp dikkatini dağıtmaya çalışır, diğerimiz uçak sesleri çıkararak kaşığı ağzına sokuuşturmaya uğraşırdık. Her akşam yaşanan bu ritüel ikimizi de o kadar yoruyordu ki, yemekten kalktığımızda karı-koca birbirimize ayıracak bir gram enerjimiz kalmıyordu. Akşamın huzuru, tabağındaki o pırasanın bitip bitmemesine bağlanmıştı. Bir gün durup ‘Biz ne yapıyoruz?’ dedik. Evliliğimizin ve evimizin huzurunu bir yemek tabağına hapsetmiştik. Bu baskıyı ortadan kaldırmaya karar verdik. Yemek yemeyi bir görev olmaktan çıkarıp rutine bağladık. Eksik kalan kısımları da çocuğun kendi isteğiyle, adeta bir ödül gibi yediği jelibon formatındaki vitaminlerle tamamlamak işimizi inanılmaz kolaylaştırdı. Keşke bu rahatlığı daha önce keşsetseymişiz.”