İlk Çocuk Acemiliği ve Beslenme Takıntısı: İkinci Çocuğumda Yaptığım Büyük Değişim

"İnsan ilk çocuğunda acemiliğin verdiği bir panikle çok fazla hata yapıyor.

Büyük oğlumda her şey organik olmalı, her öğün dört dörtlük yenmeli diye o kadar takıntılıydım ki, çocuğun yemekle olan ilişkisini bozmuştum.

Şimdi o ergenliğe yaklaştı ve benim bu baskılarımın ne kadar yersiz olduğunu acı bir tecrübeyle gördüm. İkinci çocuğum şu an 5 yaşında ve onda aynı hataları yapmamaya, süreci daha doğal akışına bırakmaya çalışıyorum. Yemek yemediği günlerde eskisi gibi krize girmiyorum. Beslenmesini baskıcı bir şekilde değil, akılcı bir şekilde yönetiyorum. Evde eksik kalan vitamin ve mineralleri, onun zaten çok sevdiği bir formatta olan takviyelerle tamamlıyorum.

Kendimi hırpalamaktan vazgeçtiğimden beri hem ben daha iyi bir anneyim hem de evimiz daha huzurlu."