8 yaşındaki kızım okumayı sevmiyordu. Kitap verdiğimde 2 dakika sonra bırakıyordu. "Sıkıcı" diyordu. Ne yapacağımı bilemedim, zorlamak istemedim.
Bir gün farklı bir şey denedim. "Kendi kitabını yaz" dedim. Gözleri açıldı.
Birlikte oturduk. O hikayeyi anlattı, ben yazdim. Sonra o resimleri çizdi. Eski bir defterin sayfalarını katlayarak kitap yaptık, kapak koyduk, isim koyduk. "Prenses Ela ve Sihirli Orman" doğdu.
O kitabı o kadar çok sevdi ki, her gün yeniden okudu. Sonra ikinci kitabı yazmak istedi. Şu an 6 kitabı var, hepsini kendisi yazdı ve resimledi.
Ve bir gün fark ettim: Artık diğer kitapları da okumaya başlamış. Çünkü artık kitapların içinde bir dünya olduğunu biliyordu. Kendi dünyasını yarattığı için.
Okumayı sevdirmenin yolu bazen yazmaktan geçiyor.
