Bu yazı bir araştırma değil. Veri yok, kaynak yok, tavsiye listesi yok. Sadece bir gün — pek çok annenin yaşadığı, ama pek azının tam olarak dile getirdiği bir gün.
06.00 — Alarm Çalmadan Önce
Alarm kurulmuş ama siz zaten uyanıksınız. Çocuğunun dun gece öksürdüğünü düşünüy orsunuz. Doktora gitmeli mi? Bugün kaç tane ödev var? Akşam yemeğinde ne yapacaksınız? Bu, sabağın başlangıcından önce zihnin çoktan işe girdiği andır.
06.15 — Mutfak
Kahvaltı hazırlığı. Çocuğunuz "onu sevmiyorum" diyecek. Biliyorsunuz. Yine de yapıyorsunuz çünkü başka bir şey yok ya da düşünemiyor sunuz ya da en azından bu sağlıklı. Kendi kahvaltınızı ayakta yiyorsunuz. Belki. Belki sadece kahve içiyorsunuz.
07.30 — Okula Uğurlama
"Anahtarı aldın mı? Su şişen? Ödevini koydum mu çantan a?" Bu cücmleleri kaç kez söylediniz bu ay? Binlerce kez. Ve yine de söylüyorsunuz çünkü birinin söylemesi gerekiyor.
08.00-14.00 — Görünmez Saatler
Bu saatler anlatılmıyor. Onlarca küçük karar, onlarca küçük düz enleme, onlarca küçük endişeyi yutuyorsunuz. Görünmez emek görünmez olduğu için değil, görünür sayılmadığı için ağırdır.
14.30 — Okul Çıkışı
"Nasıldı?" — "İyi." Bu tek heceli cevabin ardında ne var bilmek istiyorsunuz. Ev ödevi saati başlıyor. İktidar müc adelesi, dikkat dağınıklığı, "biraz sonra yaparım" direnci. Siz saburlıu olmaya çalışıyorsunuz. Her zaman başaramiyorsunuz. Bu sizi üzüyor.
17.00 — Akşam Yemeği Hazırlığı
Günlük bütçeyi, çocuğun beğenilerini, beslenme dengesini, eldeki malzemeleri ve kalan enerjiyi aynı anda hesaplıyorsunuz. Masa hazırlanıyor, yemek pişiyor, biri mutlaka beğenmiyor. "Dün onu seviyordun." "Bugün sevmiyorum."
19.30 — Banyo, Pijama, Diş
Bu rutinin kaç kez tekrar edildiğini hesaplamak istemiyorsunuz. Hesaplasanız da büyük ihtimalle sizi şaşırtardı.
21.00 — Nihayet
Çocuk uyudu. Siz ne yapacaksınız? Belki biraz ekran. Belki birikmiş işler. Belki sadece oturuyorsunuz. Bu an sizindir. Ve 15 dakika sonra uyuya kalabilirsiniz — ya da uykusuz yatabilirsiniz. İkisi de tamam. Bugunu geçirdiniz. Bu yeter.
